آثار استاد حسین علیزاده توسط گروه موسیقی «خورشید» به‌سرپرستی مجید درخشانی از [دیشب] ۳۰ آبان تا دوم آذرماه در تالار وحدت اجرا می‌شود.
آخرین ساعات تمرین گروه موسیقی «خورشید» عصر سه‌شنبه با حضور حسین علیزاده در تالار وحدت برگزار شد.

ساعت از ۶ عصر گذشته بود و مسئولان حاضر در سالن همچنان مشغول نصب کردن میکروفون‌ها برای ضبط اجرا بودند و مجید درخشانی با حالی آشفته و نگران از دست دادن وقت تمرین، مدام به پشت صحنه می‌رفت و تعجیل در کار را گوشزد می‌کرد ؛ اعضای گروه هم دو به دو کنار هم نشسته بودند و برخی از قطعات را با یکدیگر تمرین می‌کردند.
صحنه آماده شد و هر یک از اعضای گروه موسیقی «خورشید» بر جای خود مستقر شدند و به پیشنهاد درخشانی تا قبل از آمدن حسین علیزاده مجموع قطعات که از ساخته‌های سرپرست گروه بود با توصیه‌های درخشانی اجرا شد.

در فاصله‌ی کوتاهی که گروه منتظر مهیا بودن شرایط بودند، مجید درخشانی در خصوص سازبندی گروه موسیقی خورشید و چگونگی اجرای آثار حسین علیزاده گفت: «سازبندی گروه به‌دلیل اجرای آثار استاد علیزاده دستخوش تغییراتی شد ؛ به این معنا که برای اجرای قطعات «سواران دشت امید» و «حصار» باید از سه تنبک استفاده می‌کردیم و این در حالی است که گروه موسیقی خورشید تنها یک تنبک دارد... به همین منظور در این اجرا از سه تنبک همراه با یک تنبک زورخانه‌ای و همچنین از دف استفاده کردیم.»
وی در ادامه به روند تمرینات گروه موسیقی خورشید اشاره کرد و گفت: «طبق برنامه‌ریزی انجام شده از چهار ماه گذشته تمرین‌ها را با «سواران دشت امید» به‌دلیل آماده‌بودن نت‌نوشته‌های این قطعه آغاز کردیم ؛ ولی قطعه‌ی «حصار» به دلیل تغییراتی که استاد علیزاده در پارتیتور انجام داده بود کمی دیرتر به دست اعضاء رسید و وقتی پارتیتور آماده شد، فرصت زیادی در اختیار نداشتیم منتها در همین فاصله گروه وقت را از دست نداد و با کاست‌هایی که در اختیار داشت «حصار» را تمرین کرد و در یک هفته‌ی آخر هم خود استاد در کنار گروه حاضر شد و همین حضور، مایه‌ی دلگرمی و طراوت در اعضای گروه شد و کل کار به بهترین شکل ممکن به سرانجام رسید.»

 حضور علیزاده مایه‌ی دلگرمی بود

این نوازنده‌ی تار درباره‌ی حس و حال حضور حسین علیزاده سر تمرین این گروه موسیقی گفت: «مجموع تمرین‌ها و کل کار به‌خاطر حضور استاد علیزاده حس و حال خوبی داشت. در واقع با این حضور جزئیات این دو قطعه برای اعضاء مشخص شد و با توضیحات ایشان نوازنده‌ها با حسی که در روایت وجود دارد آشنا شدند ؛ به همین دلیل حضور این استاد در گروه را مایه‌ی دلگرمی و مغتنم می‌دانم.»
درخشانی در توضیح مجموع قطعات گفت: «بخش نخست قطعات را به‌شکل گروه‌نوازی در دستگاه شور و نوا اجرا می‌کنیم و در بخش دوم هم قطعات «حصار» و «سواران دشت امید» را پس از سی سال بار دیگر اجرا می‌کنیم و این حضور دوباره برای من بسیار لذت‌بخش است چرا که در نخستین اجرای این دو قطعه در کنار علیزاده و سایر اعضاء حضور داشتم و خاطره‌ی خوبی از آن دوران برای من باقی مانده به همین دلیل همیشه آرزو داشتم که روزی از راه برسد تا بتوانم این دو قطعه را بار دیگر اجرا کنم و خوشبختانه با همیاری گروه موسیقی خورشید این امکان فراهم شد.
سرپرست گروه موسیقی خورشید درباره‌ی چگونگی حضور خود در اجرای قطعات «حصار» و «سواران دشت امید» گفت: «آقای علیزاده برای این قطعه سنج نوشته بود و کسی نبود که سنج بزند و من داوطلبانه خواستم که سنج بزنم و جالب اینکه برای یادآوری آن دوران پس از سی سال در این اجرا هم سنج می‌زنم.»

درخشانی در پاسخ به این سؤال که چه انگیزه‌ای موجب شد تا بار دیگر این دو قطعه را اجرا کند گفت: «پس از سال‌های دوری از کشورم زمانی که به ایران بازگشتم با حسین عیلزاده دیدار کردم و متوجه شدم که پس از گذشت سی سال هنوز رفتار خوب، نیک‌سیرتی و بزرگ‌منشی ایشان تغییر نکرده و با انرژی و انگیزه‌ی فراوان مانند گذشته در جهت ارتقاء موسیقی ایران فعالیت می‌کند و همین شور و هیجان باعث شد تا به پاس تلاش‌های ایشان بار دیگر خاطرات خوب «حصار» را زنده کنم.»

صحبت‌های درخشانی تازه به پایان رسیده بود که حسین علیزاده از در تالار وحدت وارد شد و پس از سلام و احوالپرسی سراغ تمرین قطعات «حصار» و «سواران دشت امید» رفت.

پس از پایان تمرین، آهنگساز «حصار» و «سواران دشت امید» از روند اجرای گروه موسیقی خورشید گفت: «تنها مسئله‌ای که به نوازنده‌های جوان گروه موسیقی خورشید کمک می‌کند عشق، علاقه و صداقتی است که در وجودشان نهفته است و خوشبختانه همین حس هنگام اجرا نمود عینی پیدا می‌کند ؛ ضمن اینکه «حصار» و «سواران دشت امید» از جمله قطعات سخت و مشکل است و برای اجرای آنها تبحر و تکنیک بالایی لازم است ولی با این اوصاف اجرای خوبی داشتند و با حضور تماشاگران حاضر در سالن حس اجرا بیشتر خواهد شد.»

 حصار یادآور روزهای سخت ایران است

حسین علیزاده در پاسخ به این سؤال که پس از سی سال چه احساسی از اجرای دوباره‌ی این قطعات دارد گفت: «من به عنوان یک آهنگساز به تداوم در هنر بسیار اعتقاد دارم و به نظرم آن چیزی که به هنر اصالت می‌دهد و هنرمند را در جامعه پایدار نگه می‌دارد حفظ و تداوم رابطه‌اش با جامعه است ؛ از همین رو این قطعات برای من یادآور روزهای سخت و چگونگی تداوم در جامعه است، بنابراین زنده شدن حس زندگی و پویایی ما در آن دوره از تاریخ برای من و همه‌ی هم‌دوره‌ها بسیار لذت‌بخش و باشکوه است.»
وی در پایان درباره‌ی بازنویسی مجدد این دو قطعه گفت: «پس از گذشت این همه سال هنوز خودم را به این دو قطعه و البته قطعه‌ی «نی‌نوا» وابسته می‌دانم و معتقدم که جا برای بازنویسی مجدد و اجراهای متعدد دارد ؛ چرا که این سه قطعه باعث رشد و بزرگ شدن من در عرصه‌ی موسیقی شد به همین دلیل در نظر دارم این دو قطعه را برای ارکستر بزرگ با سازهای ترکیبی موسیقی ایرانی و موسیقی کلاسیک و اجرا با ارکستر بزرگ بازنویسی و آماده کنم. چرا که معتقدم این دو قطعه باید برای نسل‌های بعد به یادگار باقی بماند.»

 منبع: خبرگزاری مهر [رجوع به منبع...]

 عکس‌ها: باقر نصیر

 دانلود کنید و بشنوید...

 
قطعه‌ی «سواران دشت امید»
ساخته‌ی استاد حسین علیزاده

     تاریـخ ضبط: پاییز ۱۳۵۶
         حجم فایـل: ۱.۷۱ مگابایت
مدت زمان: ۷:۲۰